جهان, دیدگاه

سینمای هالیوود، تحت کنترل چین !

هالیوود کارخانه رویاهای امریکا است و بیشتر از هر شکل فرهنگی دیگر، تخیلات آمریکایی‌‌‌‌‏ها را شکل می‌‌‌‌‏دهد. رسانه‌‌‌‌‏ای که به زعم بسیاری از آمریکایی‌‌‌‌‏ها به نوعی شخصیت ملی این کشور را در خود دارد. اما حالا رژیم چین به‌‌‌‌‏طور مستقیم در حال نفوذ و مداخله در داستان‌‌‌‌‏های هالیوود و مردم آمریکا است. (Andrey Bayda/Shutterstock)

هالیوود کارخانه رویاهای امریکا است و بیشتر از هر شکل فرهنگی دیگر، تخیلات آمریکایی‌‌‌‌‏ها را شکل می‌‌‌‌‏دهد. رسانه‌‌‌‌‏ای که به زعم بسیاری از آمریکایی‌‌‌‌‏ها به نوعی شخصیت ملی این کشور را در خود دارد. اما حالا رژیم چین به‌‌‌‌‏طور مستقیم در حال نفوذ و مداخله در داستان‌‌‌‌‏های هالیوود و مردم آمریکا است. (Andrey Bayda/Shutterstock)

تصور کنید یک حزب سیاسی در ایالات متحده، سیستمی از کنترل را بر هالیوود درنظر بگیرد که بر اساس آن نمایاندن هرگونه تصویر منفی از آن حزب و نیروهای نظامی‌‌‌‏اش ممنوع اعلام شود، همچنین تصور کنید که این سیستم ممنوعیتی، شامل تصاویر مثبتی از باور‌‌‌‏های انسانی و یا هرگونه تصویر مرتبط به ماوراء‌‌‌‏الطبیعه شود و نیز هر فیلمی که در آن صحنه‌‌‌‏هایی از تخطی افراد از این قانون باشد نیز ممنوع اعلام شود.

درواقع اکنون در هالیوود چنین شرایطی حکم‌‌‌‏فرما است، اما نه از سوی احزاب سیاسی ایالات متحده، بلکه هالیوود فیلم‌‌‌‏های خود را برای راضی نگه‌‌‌‏داشتن حزب کمونیست چین و به امید به دست آوردن بازار این کشور سانسور می‌‌‌‏کند.

حالا شرکت‌‌‌‏های چینی به خریداری مشاغل مهم و کلیدی در صنعت فیلمسازی آمریکا روی آورده‌‌‌‏اند و در عین حال بسیاری از فیلم‌‌‌‏سازان آمریکایی درصدد شریک شدن با شرکت‌‌‌‏های چینی و همکاری مستقیم با ادارات حزب کمونیست چین که فیلم‌‌‌‏هایشان را  سانسور و اصلاح  می‌‌‌‏کنند، هستند. حزب کمونیست چین اکنون به کنترل بر هرآنچه هالیوود می‌‌‌‏تواند تولید کند و یا نمی‌‌‌‏تواند، دست یافته است.

منافع حکومتی رهبران چین از تاثیرگذاری بر هالیوود به مراتب فراتر از سانسور و سود می‌‌‌‏رود. آنها جنگی فرهنگی را آغاز کرده‌‌‌‏اند که قربانیانش را مخاطبان این فیلم‌‌‌‏ها و آزادی خلاقیت سینماگران آمریکایی تشکیل می‌‌‌‏دهند.

هالیوود کارخانه رویاهای امریکا است و بیشتر از هر شکل فرهنگی دیگر، تخیلات آمریکایی‌‌‌‏ها را شکل می‌‌‌‏دهد. رسانه‌‌‌‏ای که به زعم بسیاری از آمریکایی‌‌‌‏ها به نوعی شخصیت ملی این کشور را در خود دارد. اما حالا رژیم چین به‌‌‌‏طور مستقیم در حال نفوذ و مداخله در داستان‌‌‌‏های هالیوود و مردم آمریکا است.

بر اساس گزارشی که در ۲۸ اکتبر ۲۰۱۵، از کمیسیون بررسی اقتصاد و امنیت ایالات متحده و چین منتشر شد، « چین فیلم را به مثابه مؤلفه‌‌‌‏ای برای کنترل اجتماع می‌‌‌‏بیند و هنگامی که پای سیاست‌‌‌‏هایش در مورد کنترل محتوای فیلم به میان می‌‌‌‏آید، نگرانی‌‌‌‏های حزب کمونیست چین بالاتر از همه سودها و منافع دیگر قرار می‌‌‌‏گیرد. »

بهترین هنرها ما را به پرسش و تفکر وا می‌‌‌‏دارد. ما را به تعمق در انتخاب‌‌‌‏های جدید ترغیب می‌‌‌‏کنند و کمونیست‌‌‌‏ها این را نمی‌‌‌‏خواهند. »

« رونالد جی ریچلاک »، استاد حقوق دانشکده حقوق میسیسیپی

این موضع به وضوح در برخی از فیلم‌‌‌‏های که سانسور شده‌‌‌‏اند و یا به دلیل سیستم کنترل رژیم چین مسدود شده‌‌‌‏اند، دیده می‌‌‌‏شود.

برای مثال فیلم « کاپیتان فیلیپس » محصول سال ۲۰۱۳، با بازی « تام هنکس » در نقش کاپیتان کشتی باری آمریکایی‌‌‌‏ای که توسط گروهی از تفنگداران نیروی دریایی ایالات متحده، از دست دزدان دریایی سومالی نجات می‌‌‌‏یابد؛ طبق گزارش کمیسیون بررسی اقتصاد و امنیت، رژیم چین این فیلم را به سبب نشان دادن نقش مثبتی از ایالات متحده و ارتش آن، مسدود کرد.

در فیلم « مأموریت غیرممکن ۳ » محصول ۲۰۰۶، با بازی « تام کروز » هم تصاویری از لباس‌‌‌‏های آویزان بر طناب رخت در شانگهای چین نشان داده می‌‌‌‏شود که چین این صحنه از فیلم را حذف می‌‌‌‏کند. بنابر گزارش، با وجود این که در واقعیت هم بسیاری از مردم شانگهای ماشین لباسشویی و یا خشک کن ندارند، به خاطر این که این صحنه شامل تصویر مثبتی از چین نبود، حذف شد.

« اَمَر منظور »، نویسنده کتاب « هنر جنگ صنعتی »، نوشته است : « استفاده حزب کمونیست چین از فیلم شبیه شیوه‌‌‌‏ای که یک شرکت برند خود را ترویج می‌‌‌‏کند، در حالی به رقیب اصلی خود حمله می‌‌‌‏کند، برداشت می‌‌‌‏شود. »

حزب کمونیست چین « برند« شناخته شده در دنیا به عنوان الگوی موارد نقض حقوق بشر، سانسور، محصولات نامرغوب، جاسوسی و حاکمیت استبدادی است، اما از طریق سانسور فیلم، در صدد تحریف برداشت‌‌‌‏های بین‌‌‌‏المللی به نفع خود است.

این حزب هالیوود را نه تنها به نشان دادن چهره‌‌‌‏ای مثبت از چین به‌‌‌‏جای چهره‌‌‌‏ای منفی مجبور می‌‌‌‏کند، بلکه همچنین در برخی موارد سازنده‌‌‌‏های فیلم‌‌‌‏های هالیوود را از ارائه تصویری مثبت از ایالات متحده، رقیب اصلی رژیم چین، نیز منع می‌‌‌‏کند.

به گفته « رونالد جی ریچلاک »، استاد حقوق دانشکده حقوق میسیسیپی، رژیم‌‌‌‏های مقتدر از اوایل قرن بیستم از فیلم‌‌‌‏ها برای منافع سیاسی خود بهره می‌‌‌‏برده‌‌‌‏اند.

ریچلاک می‌‌‌‏گوید : « این گونه هنر-صنعت‌‌‌‏ها فوق‌‌‌‏العاده تأثیرگذارند. به عقب برگردید که چگونه اتحاد جماهیر شوروی سینما و باله را کنترل می‌‌‌‏کرد. نازی‌‌‌‏ها هم همین کار را می‌‌‌‏کردند. »

ریچلاک به خوبی دراین موضوع تبحر دارد. او کتاب « فریب » را با همکاری سپهبد « ین میهای پاسپا »، از عالی‌‌‌‏ترین مقامات اطلاعاتی بلوک شوروی که به غرب پناهنده شد، نوشت و در آن به جزئیات تاکتیک‌‌‌‏های مورد استفاده رژیم‌‌‌‏های کمونیستی که در آن دروغ‌‌‌‏هایی می‌‌‌‏ساختند و دیدگاه‌‌‌‏ها را به نفع خودشان تغییر می‌‌‌‏دادند، پرداخت.

ریچلاک گفت : « بهترین هنرها ما را به پرسش و تفکر وا می‌‌‌‏دارد. ما را به تعمق در انتخاب‌‌‌‏های جدید ترغیب می‌‌‌‏کنند و کمونیست‌‌‌‏ها این را نمی‌‌‌‏خواهند. »

« هنرمندان شاید در مورد قدرت هنر گفت‌‌‌‏وگو کنند، اما اقتدارگرایان واقعا قدرت هنر را درک کرده‌‌‌‏اند، چرا که آنها از آن سوء استفاده می‌‌‌‏کنند. »

به هرشکل درب‌‌‌‏های هالیوود برای سانسورهای رژیم چین همچنان باز بوده، چراکه معتقد است فرصتی طلایی در بازار چین وجود دارد.