ماورای دانش

انسان بدون آب، غذا، خواب و تنفس؛ آیا بدن انسان محدودیتی دارد؟

انسان بدون آب، غذا، خواب و تنفس؛ آیا بدن انسان محدودیتی دارد؟

(agsandrew/iStock)

نگه داشتن نفس برای ۲۰ دقیقه یا بیدار باقی ماندن برای ۱۱ روز متوالی برای انسان عجیب و فوق عادی به نظر می‌‏رسد؛ اما محدودیت‌‏های واقعی انسان چیست؟

غذا، آب، خواب و نفس کشیدن، پایه‌‏های اساسی برای زندگی هر انسانی هستند. در حالی که دیگر موجودات زنده ممکن است از عدم وجود طولانی مدت این مواد زنده بمانند، اما زنده ماندن انسان بدون این چهار عامل ضروری، بر طبق علم، امکان پذیر نیست.

پس چه مدت یک انسان می‌‏تواند بدون هیچ کدام از این ضروریات زندگی کند؟ نقطه شکست کجاست؟ به نظر می‌‏رسد که هر زمان تلاش می‌‏کنیم یک قانون مطلق را پیدا کنیم، خیلی زود یک استثنا پیدا می‌‏شود.

روزه بی‌‏گو : زندگی بدون غذا

بسیاری از افراد روزه می‌‏گیرند – به دلایل سلامتی یا مذهبی – در این زمان افراد برای مدت کوتاهی از غذا خوردن دست می‌‏کشند. بعضی از افراد برای چند روز یا یک هفته یا یک ماه غذا نمی‌‏خورند و توضیح می‌‏دهند که تمرین گاه به گاه روزه می‌‏تواند توانایی سلامتی را ارتقا بخشد و پس از آن دوباره غذا می‌‏خورند. برخی دیگر هم برای نشان دادن اعتراض سیاسی خود ممکن است اعتصاب غذا کنند – از غذا خوردن خودداری می‌‏کنند تا توجه همه را به خود جلب کنند.

بدن انسان به مدت یکماه بدون غذا، وارد حالت گرسنگی شدید می‌‏شود. با طولانی شدن زمان یعنی نزدیک به دو ماه یا بیشتر بدون غذا خوردن، مرگ نزدیک است. کمبود آب در یک دوره حتی کوتاهتر می‌‏تواند برای انسان‌‏ها مرگبار باشد.

با این وجود، سوابق باستانی وجود دارد که نشان می‌‏دهد انسان‌‏ها توانایی دارند که بدون غذا یا آب برای مدت بسیار طولانی تر از آنچه که تصور شده، زندگی کند. با توجه به شیوه‌‏های روش تزکیه باستانی چینی، هنگامی که یک راهب تصمیم به تزکیه در یک کوه یا غار می‌‏گرفت، دیر یا زود با مشکل فراهم کردن آب و غذا روبرو می‌‏شد. زندگی در غار دور از تمدن، او را مجبور به حفظ زندگی بدون آب و غذا می‌‏کرد.

در روش‌‏های سنتی که به طور شفاهی منتقل شده‌‏اند، به منظور حل و فصل وضعیت تغذیه راهبان، آن‌‏ها بی‌‏گو را تمرین کرده‌‏اند. به این روش راهبانی که از دنیای انسانی دور می‌‏شدند، به طرز معجزه آسایی بدنشان از ضرورت بیولوژیکی غذا و آب رها شده و می‌‏توانستند در طول چند دهه به تمرین خود ادامه دهند – این در حالی است که براساس برداشت‌‏های علمی بیولوژیکی مدرن، این مسئله امکان پذیر نیست.

اما با کنار گذاشتن آنچه که در مورد سوابق راهبان برجسته‌‏ای که نُه سال یا بیشتر در مدیتیشن باقی مانده‌‏اند و علم مدرن نمی‌‏تواند آن را تصدیق کند، آیا هیچ شواهدی وجود دارد که نشان دهد بدن انسان توانایی فرار از بار یافتن معاش را دارد؟

از سال ۱۹۲۶ (در موقعیتی که از سوی دانشمندان نادیده گرفته شد)، زنی به نام ترزا نومن موفق شد ۳۵ سال بدون خوردن غذا زندگی خود را تا پایان عمرش ادامه دهد.

اخیرا محققان گزارش داده‌‏اند که در سال ۲۰۰۵، « رام بهادور بومجان »، جوان بودایی نپالی، مدیتیشن خود را در سایه یک درخت انجیر برای مدت بیش از هشت ماه، بدون مصرف غذا یا هر نوع مایعی ادامه داد. حصاری برای جدا کردن وی از صدها پیروانش استفاده شد. حتی کانال دیسکاوری به مدت چهار روز برای حصول اطمینان از پرونده، از وی فیلم برداری کرد.

انسان بدون آب، غذا، خواب و تنفس؛ آیا بدن انسان محدودیتی دارد؟

فردی به نام « دیوید بلین » رکورد جهانی برای نفس کشیدن را در اوایل سال جاری شکست، اما آیا دیگران از این ویژگی فوق العاده فراتر رفته‌‏اند؟

زندگی بدون خواب

اما در مورد خواب چه می‌‏توان گفت؟ آیا کسی هست که توانسته از خواب که راهی است برای « فرار از آگاهی و هوشیاری » و همه انسان‌‏ها در هر ۲۴ ساعت یکبار به آن نیاز دارند، عبور کند؟

بعضی از گونه‌‏های حیوانی مانند ماهی یا شترمرغ قادر به خوابیدن تنها با یک نیمکره مغز هستند و بخش دیگر مغز برای هشدار و فرار از شکارچیان بیداراست. بعدها نیمه دیگر مغز نیز به استراحت می‌‏پردازد. به این ترتیب، این موجودات چرخه خواب روزانه خود را کامل می‌‏کنند.

انسان‌‏ها چنین توانایی ندارند. معمولابیدار بودن می‌‏تواند منجر به افزایش استرس و کند تر شدن زمان واکنش فرد شود؛ دو شب بدون خواب فقط این اثرات را افزایش می‌‏دهد. اما به طوررسمی محرومیت از خواب چیست؟

در طول قرن گذشته بسیاری از افراد تلاش کرده‌‏اند تا چندین شب بدون خواب را تحمل کنند. بی‌‏خوابی باعث توهمات پایدار و از دست دادن حافظه کوتاه مدت می‌‏شود، « رندی گاردنر » ۱۷ ساله در سال ۱۹۶۳ توانست به مدت ۱۱ روز نخوابد. گرچه گینس بعد از آن سابقه‌‏ای از محرومیت از خواب را ثبت نکرده است، اما برخی دیگر تلاش می‌‏کنند تا رکورد گاردنر را شکست دهند.

تمام این موارد نمی‌‏تواند با « ناگ تای »، کشاورز ۶۶ ساله ویتنامی مقایسه شود. وی در سال ۱۹۷۳ دچار تب شد و پس از آن در ۳۵ سال گذشته نتوانست به خواب برود. داروها، درمان‌‏های محلی و الکل هم نتوانستند معضل بی‌‏خوابی وی را حل کنند.

آیا ناگ تای دارای یک ناتوانی پزشکی است؟ چگونه مغز انسان بدون بیش از یک هفته خواب می‌‏تواند زنده بماند؟

هر نفسی که فرو می‌‏بریم

در حالی که موجودات زنده‌‏ای مانند باکتری‌‏های بی هوازی فقط در یک محیطی بدون اکسیژن خوب رشد می‌‏کنند، انسان‌‏ها بدون اکشسژن قادر به ادامه زندگی نیستند. اکثر مردم تلاش کرده‌‏اند نفس خود را زیر آب نگه دارند، پس از چند دقیقه، نیاز به هوا به شدت احساس می‌‏شود و مجبور به استفاده از اکسیژن ارزشمند هستیم. در اوایل سال جاری، دیوید بلین تماشاگران را شگفت زده کرد و رکورد جهانی را برای نفس نکشیدن شکست و بیش از ۱۷ دقیقه محروم از اکسیژن نفس خود را نگه داشت. اما آیا او توانسته به محدودیت‌‏های انسانی برسد؟

برخی از پرونده‌‏ها نشان می‌‏دهد که یوگی‌‏های هند چندین روز به خاک سپرده شده‌‏اند یا چندین روز در آب غوطه ور شده‌‏اند و برداشت علمی درباره اکسیژن مولکولی را به چالش کشیده‌‏اند.

انسان‌‏ها به طور طبیعی در مورد محدودیت‌‏های بدن کنجکاو هستند و افرادی هستند که آن‌‏ها را آزمایش می‌‏کنند که تنها موجب حیرت آنان می‌‏شود و هنگامی که نمونه‌‏ها به فراتر از قلمرو ممکن انسانی می رسند، نتایج به دست آمده به راحتی قابل درک نیستند.

هنگامی که به نظر می‌‏رسد فردی وابستگی خود را از این عوامل حیاتی جدا کرده است، باید ببینیم چه چیزی واقعا بدن را بدون این عوامل زنده نگاه می‌‏دارد.

مطالب دیگر :

انرژی چی در بدن وجود دارد و فقط باوری معنوی نیست

محققان : پس از مرگ هنوز زنده هستید

مدیتیشن می‌‌‏تواند مغز را در مدت ۸ هفته بازسازی کند