دانش, ماورای دانش

مطالعه : تاثیر افکار مثبت بر مردم و محیط چیست

(AGS Andrew/iStock)

اپک تایمز در بخش ماورای دانش، در جستجوی تحقیقات و گزارش‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‏هایی است که به تصورات ما بال و پر دهد و راه را برای مسائل امکان‌پذیر جدید باز کند. در بخش نظرات، لطفاً افکار و عقاید خودتان را درباره این موضوعات بحث‌برانگیز با ما به اشتراک بگذارید.

همواره افرادی بوده‌اند که تاثیر افکار را بر سلامت جسمی و فیزیکی افراد جدی نمی‌گرفتند؛ اما استفاده از پلاسیبو یا دارونما این نگرش را تغییر داده‌اند و در حال حاضر تاثیر فکر بر بدن پذیرفته شده است.

پلاسیبو، روش‌‌‌‏های درمانی تلقینی است که اثر مثبتی در روند بهبود بیمار دارد.

هنگامی که « گوگلیلمو مارکونی » در اوایل قرن بیستم ارتباط با امواج رادیویی برای مسافت‌‌‌‏های طولانی را گسترش داد و گفت صدای او در مسافت‌‌‌‏های طولانی شنیده می‌‌‌‏شود، مردم فکر کردند که دروغ می‎گوید و زمانی که سعی کرد کشف خود را ثابت کند، حتی او را به حیله‌‌‌‏گری  و استفاده از سیم پنهان متهم کردند.

این نمونه‌‌‌‏ای از پیشرفت علم است که در ابتدا باور پذیر نبود؛ اما در حال حاضر ضامن کمک به انسان شده‌‌‌‏است.

در آمریکا مطالعه‌‌‌‏ای از تاثیر ذهن بر دو مورد سلامتی و ارتباطات از فاصله دور صورت گرفته است که در آن تاثیر مدیتیشن و مراقبه پیشرفته بر هدایت افکار مثبت از فاصله دور و اثرات آن بر افراد مورد مطالعه و ارزیابی قرار گرفت.

در این تحقیق « ویلیام تیلر » پروفسور بازنشسته دانشگاه استنفورد که بیش از یک دهه زمان خود را بر روی آن صرف کرده است به همراه دکتر « گابریل هیلبرگ » روانشناس و پروفسور « پل میلز » استاد رفتار شناسی از دانشگاه سن دیگو مشغول تحقیق بر روی این پژوهش هستند.

در طول یک دوره ۱۸ ماه، از مراقبه کنند‌گان خواسته شد که بر روی افکار و نیات مثبت تمرکز کنند. در عین حال گروهی با تعداد نیمی از شرکت کنندگان قبلی وجود داشتند که در یک دوره شش ماهه هیچ گونه تمرکزی برای آن‌‌‌‏ها در نظر گرفته نشده بود این گروه برای این بود که اطمینان شود از هیچ پلاسیبو یا دارو نمایی استفاده نمی‌‌‌‏شود.

براساس آزمایش‌‌‌‏های قبلی انتظار می‌‌‌‏رفت که تغییرات مثبتی در سلامتی شرکت کنندگان ایجاد شود

« دیپاک چوپرا » نویسنده مشهور و پزشک و بنیان گذار شرکت « Body Mind Me » در یک دعوتنامه برای جلب شرکت کنندگان نوشت : « هیچ تلاشی از جانب شما مورد نیاز نیست، درحالی که مکانیسم این انرژی نامحسوس هنوز به طور کامل درک نشده است، اما اساسا فرآیندی با انرژی تقویت شده است که موجب تغییرات زیادی در سطوح مختلف وجودتان می‌‌‌‏شود. »

تیلر، انرژی‌‌‌‏های نامحسوس را به صورت « ‌‌‌‏انرژی‌‌‌‏های ورای فعال سازی از طریق چهار نیروی بنیادی فیزیکی حقیقی امروزی » تعریف می‌‌‌‏کند. هیلبرگ توضیح داده است که در سنت‌‌‌‏های شرقی به مدت طولانی در مورد چی یا همان پرانا صحبت شده است که ممکن است همان انٰرژی نامحسوس در نظر گرفته شود.

اما فیزیک تیلیرین این مفاهیم را به دوران معاصر آورده است و با اصطلاحات مدرن توضیح می‌‌‌‏دهد.

فیزیک تیلیرین

آزمایش‎های تیلر نشان داده‌‌‌‏اند که افکار انسان می‌‌‌‏تواند باعث  شود لارو مگس میوه تا ۳۰ درصد سریع‌‌‌‏تر رشد کند. همچنین می‌‌‌‏تواند pH  آب را یک درجه بالا ببرد.

حالا می‌‌‌‏توان به اهمیت افکار انسان پی برد؛ چرا که اگر pH خون انسان یک درجه تغییر کند، فرد می‌‌‌‏میرد.

تیلر درباره نوع جدیدی از ذراتی با نام دلترون صحبت می‌‌‌‏کند که احتمالا در فضای بین مولکول‌‌‌‏ها و اتم‌‌‌‏ها وجود دارد. نمی توانیم دلترون را ببینیم؛ اما این ذره با نیت ذهنی انسان فعال می‌‌‌‏شود و بر چیز‌‌‌‏های قابل اندازه گیری مثل pH تاثیر می‌‌‌‏گذارد.

دعا کردن

در طول چند دهه گذشته مطالعات متعددی در مورد تاثیرات دعا بر بهبود بیماری افراد که سلامتی‌‌‌‏شان را از دست دادند، انجام شده است. به عنوان مثال در سال ۲۰۰۷ « لین رابرتز » از دانشگاه آکسفورد مقاله‌ای با عنوان « دعا برای تسکین بیمار » منتشر کرده است.

رابرتز به نتایج قابل توجهی رسید که احتمال بهبود یافتن شخص بر اثر دعا کردن نسبت به شانس، ۱۰۰ هزار به یک است. او معتقد است : « مدارک و شواهدی که تاکنون ارائه شده، به اندازه کافی قوی است که از این پژوهش حمایت بیشتری شود. »

هیلبرگ در این مطالعه‌‌‌‏ نیت ذهنی را به شکل « دعایی که با یک تکنواوژی تقویت شده غیر مذهبی » به بیرون ارسال می‌‌‌‏گردد توصیف کرد. این تکنولوژی با استفاده از وسیله‌‌‌‏ای موسوم به « دستگاه میزبان اراده » کار می‌‌‌‏کند. این وسیله از طریق اراده انسان تحت تاثیر قرار می‌‌‌‏گیرد و می‌‌‌‏تواند نیت ذهنی را در کل روز به همه جا ساطع کند.

دستگاه میزبان اراده

این دستگاهی الکترومکانیکی با ساختار کریستالی است. تیلر در مقالاتش  توضیح می‌‌‌‏دهد : « توجه داشته باشید که این مدار الکتریکی خاص به خوبی به این واقعیت فیزیکی و زمان و مکان ما متصل نیست. بلکه برای انرژی‌‌‌‏های نامحسوس ورای این بعد مکان و زمان ما به خوبی کار می‌‌‌‏کند ».

او در پژوهش خود برای اهداف معمولی‌‌‌‏تر از دستگاهی شبیه لیزر استفاده کرده بود. او تصمیم گرفت که یک عضو را بیرون بیاورد و با استفاده از این دستگاه نیت و قصد فرستاده شده را ذخیره کند.

این دستگاه زمانی که دارای « اراده » است مشابه فردی است که نیت یا اراده‌‌‌‏ای در ذهن دارد. او هنوز دقیقا نمی‌‌‌‏داند که این وسیله چگونه کار می‌‌‌‏کند اما می‌‌‌‏گوید نتایج موثر بوده‌‌‌‏اند.

از دیگر افرادی که از این دستگاه برای انجام آزمایش قصد و نیت استفاده کرده‌‌‌‏اند، می‌‌‌‏توان به دکتر دین رادین دانشمند ارشد موسسه علوم معرفت بخشانه در کالیفرنیا اشاره کرد.

رادین  آزمایشی انجام داد که « آیا تاثیر شکلات در معرض نیت خوب، بدون هیچ تماس فیزیکی ارتقا می‌‌‌‏یابد؟ »

یافته‌‌‌‏های او در سال ۲۰۰۷ در مجله الزویر با عنوان « اثر نیت بر روی حالت شکلات » منتشر شده است. او متوجه شد که شکلاتی که تحت تاثیر دستگاه بوده است اثری قابل توجه‌‌‌‏تری در مقایسه با شکلاتی که تحت تاثیر دستگاه نبوده است،  بر روی شرکت کنندگان دارد.

« سینتیا رید » و « نورم شلی » که داراری مدرک دکترا در پزشکی هستند دستگاه را بر روی افراد مبتلا به اضطراب و افسردگی تست کردند. آن‌‌‌‏ها کاهش قابل توجه بیماری را در هردو شرایط مشاهده کردند.

تیلر نیز دستگاه خود را در مورد کودکان مبتلا به اوتیسم بکار برده است. او متوجه شد که شانس بهبود این بیماری با روش‌‌‌‏های امروزی در برابر شانس بهبود با توجه به اراده و نیت ۱ به ۱۰ هزار است. یافته‌‌‌‏های کامل تر وی در مقالات در وب سایتش قرار دارد.

 هیلبرگ در سال ۲۰۱۴ مطالعه­ای با دستگاه انجام داد بدون گروه کنترل رسمی و عدم رعایت تمام پروتکل‌‌‌‏های درجه یک بود؛ اما داده‌‌‌‏های اولیه نتایج آماری معنی داری را نشان داد.

او گفته است « من یک پزشک هستم و برای کمک به مردم این جا هستم. اینکه شرکت در آزمایش­های قصد و نیت به مردم کمک می‌‌‌‏کند و تغییرات مثبتی را در زندگی گزارش می‌‌‌‏دهد، برای من با ارزش است. »

تمرکز مطالعه او کمک به افزایش مهربانی و شفقت شرکت کنندگان است. خانم هیلبرگ احساس می‌‌‌‏کند که ریشه بسیاری از مشکلات مردم در همین سطح است.

یکی از نظرات خوانده شده درباره این پژوهش : « من ایمیلی دریافت نکرده بودم که مطالعه آغاز شده است، اما در هفته گذشته با افکار قوی از خواب بیدار شدم، هیچ کس از من انتقاد نکرد و هیچ کسی حالم را بد نکرد. تی بدون یک رابطه احساسی عاشقانه حال و هوای خوبی دارم و احساس زجر و ناتوانی ندارم. »

نظر دیگر این بود که : « من کارهایم را به پایان رساندم. تعویق افتادن کارهایم فوق العاده کاهش یافته است. از طریق به روز بودن منظم‌‌‌‏تر شده­ام. قبلا اصلا اینطوری نبودم. »