دانش, ماورای دانش

فسیل ۲۹۰۰۰ ساله تک‌‌‌‌‏شاخ سیبری پیدا‌‌‌‌‏شد

یک نقاشی از اِلاسموتِریوم سیبریکوم یا تک‌‌‌‌‏شاخ سیبری، اثر هِینریش هاردر (Public Domain)

یک نقاشی از اِلاسموتِریوم سیبریکوم یا تک‌‌‌‌‏شاخ سیبری، اثر هِینریش هاردر (Public Domain)

در ماورای علوم، اِپُک تایمز به‌‌‌‌‏ بررسی تحقیق و گزارشات مربوط به پدیده‌‌‌‌‏ها و نظریه‌‌‌‌‏هایی می‌‌‌‌‏پردازد که دانش کنونی ما را به چالش می‌‌‌‌‏کشند. ما به کاوش ایده‌‌‌‌‏هایی می‌‌‌‌‏پردازیم که قوَه تخیل ما را تحریک و دریچه‌‌‌‌‏ای به سوی احتمالات جدید باز می‌‌‌‌‏کنند. افکار خود را با ما در مورد این موضوع غالبا بحث برانگیز در بخش نظرات زیر، به اشتراک بگذارید.

« اِلاسموتِریوم سیبریکوم » که گاهی به آن تک‌‌‌‌‏شاخ سیبری هم گفته می‌‌‌‌‏شود، احتمالا شاخی به طول چند فیت « هر فیت حدود سی سانتیمتر است » داشت که فقط بخشی از بقایای آن یافت شده‌‌‌‌‏است. این بقایا بیشتر به تک‌‌‌‌‏شاخی با وزن حدود نه هزار پوند شاهت داشتند تا به یک اسب. این‌‌‌‌‏گونه تصور می‌‌‌‌‏شد که نسل این تک‌‌‌‌‏شاخها بیش از ۳۵۰۰۰۰ هزار سال پیش منقرض شده‌‌‌‌‏است. اما فسیلی که اخیرا در قزاقستان یافت شد، اثبات کرد که این تک‌‌‌‌‏شاخ در ۲۹۰۰۰ سال پیش زندگی می‌‌‌‌‏کرده‌‌‌‌‏است. نتایج این تحقیق در مجله آمریکایی علوم کاربردی، توسط دانشمندان دانشگاه ایالتی تومسک « در کشور روسیه » به‌‌‌‌‏چاپ رسید

تصویری از تک‌‌‌‌‏شاخ سیبری، ۱۸۷۸. (Public Domain)

تصویری از تک‌‌‌‌‏شاخ سیبری، ۱۸۷۸. (Public Domain)

تعیین این جدول زمانی جدید « حدود بیست و نه هزار سال »، حیات این موجود عجیب را در راستای زندگی انسان‌‌‌‌‏های مدرن قرار می‌‌‌‌‏دهد. آیا این موجود همان بود که ‌‌‌‌‏توانست الهام بخش افسانه‌‌‌‌‏های تک‌‌‌‌‏شاخ باشد؟

سؤالی بزرگتر در رابطه با تعیین تاریخ دقیق

این مطالعه نشان می‌‌‌‌‏دهد که گویی اطلاعات جدید در حال کنار زدن مطالعات رادیوکربن قبلی بر روی بقایای پستانداران است که براین باور بودند که نسل این گونه بین ۵۰ تا ۱۰۰ هزار سال پیش منقرض شده‌‌‌‌‏است.

اگر واقعا فقط تک‌‌‌‌‏شاخ سیبری نباشد که خیلی جدید‌‌‌‌‏تر از آنچه که محققان قبلی تصور می‌‌‌‌‏کرده‌‌‌‌‏اند می‌‌‌‌‏زیسته، بررسی فسیل‌‌‌‌‏هایی که در لایه‌‌‌‌‏های زمین باقی مانده‌‌‌‌‏است به‌‌‌‌‏طور جدی می‌‌‌‌‏تواند بر تعیین تاریخ موارد کشف شده در گذشته اثر بگذارد.

FSYLN/iStock

FSYLN/iStock

در این پژوهش آمده است که اطلاعات مبتنی بر بررسی بقایای فسیل‌‌‌‌‏های به‌‌‌‌‏جامانده از پستانداران در میان رسوبات، حل مشکلات چینه‌‌‌‌‏شناسی « علم مطالعه لایه‌‌‌‌‏های رسوبی زمین و طبقات سنگ‌‌‌‌‏ها » و تعیین تاریخ حیات فسیل‌‌‌‌‏ها « ژئوکرونولوژی » را پیچیده و دشوار می‌‌‌‌‏نماید.

زیست‌‌‌‌‏گاه

نویسنده اصلی مقاله، « آندره شِپانسکی » به مجله آمریکایی فوربس گفت که به احتمال زیاد در منطقه جنوب غربی سیبری زیست‌‌‌‌‏گاهی وجود داشته که این کرگدن توانسته در آنجا بیش از دیگرهم‌‌‌‌‏نوعانش دوام بیاورد. احتمال دیگری که برای این موجود وجود دارد این است که به منطقه جنوبی‌‌‌‌‏تر مهاجرت کرده و برای مدتی در همانجا سکونت کرد.

براسا س گزارشی از « سِر نورمن لاکیِر » در مجله طبیعت سال ۱۸۷۸، کشفیات بقایای اِلاسموتِریوم نشان می‌‌‌‌‏دهد که این جانور بخش‌‌‌‌‏های زیادی از اروپا را از اورال تا راین و از آنجا تا جنوب سیسیلی سرگردان بوده‌‌‌‌‏است.

Comment

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*