دانش, ماورای دانش

با حس ششم شاید بتوانیم میدان‌‏های مغناطیسی زمین را حس کنیم

انسان ها توانایی دریافت امواج مغناطیسی را دارند

(Triff/Shutterstock) Background : (Vadim Sadovski/Shutterstock)

اپک تایمز در بخش ماورای دانش، در جستجوی تحقیقات و گزارش‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‏هایی است که به تصورات ما بال و پر دهد و راه را برای مسائل امکان‌پذیر جدید باز می‌‌‌‏کند. در بخش نظرات، افکار و عقاید خودتان را درباره این موضوعات بحث‌برانگیز با ما به اشتراک بگذارید.

بسیاری از حیوانات مخصوصا حیوانات مهاجر مانند پرندگان، دارای « حس ششم مغناطیسی » هستند که آنها را قادر می‌‌‏سازد مسیر خود را در میدان مغناطیسی زمین پیدا کنند. « جو کرسچوینک »، ازموسسه ژئوفیزیک فناوری کالیفرنیا معتقد است که انسان‌‌‏ها نیز این توانایی را دارند و درحال انجام اقداماتی جهت اثبات و بهبود آن است.

دانشمندان نشان داده‌اند که با تغییر میدان مغناطیسی اطراف حیوانات، عادات آنها نیز تغییر می کند. این شواهد تغییر رفتار، وجود حس ششم مغناطیسی را در آنها تایید می‌‌‏کند. اما چگونگی عملکرد مکانیزم بیولوژیکی، هنوز موضوعی ناشناخته است.

یک نظریه این است که سلول های گیرنده حاوی مگنتیت که یک ماده معدنی مغناطیسی آهنی است ممکن است به عنوان قطب نما عمل کنند. مگنتیت یا آهن مغناطیسی، چیزی است که زمین شناسان معمولا آنرا در سنگ‌های آذرین پیدا می کنند. پیدا کردن این ماده در یک حیوان یک ناهنجاری بیوشیمیایی است. این دانشگاه مدعی است که در بدن انسان نیز مگنتیت وجود دارد.

تخصص جو کرسچوینک اندازه گیری میدان مغناطیسی در سنگ است اما او از دانش خود در زیست شناسی استفاده کرده است؛ به گونه‌‌‏ای که مقاله‌ای در مجله بیوالکتریک و مکمل های غذایی در سال ۱۹۹۲ در زمینه مگنتیت در بافت‌های انسانی منتشر کرده است.

این محقق آزمایش‌ها و نظریه‌های خود را در غالب مقاله‌های علمی در زمینه مگنتیت پذیر بودن انسان منتشر کرده است. اما او هنوز تحقیقات خود را کامل نکرده است بنابراین هنوز به تصویب نرسیده است. اما پیشرفتش او را امیدوار ساخته است.

محققان دیگری همچون رابین بیکر زیست شناس، از دانشگاه منچستر تلاش‌ کرده‌‌‏اند تا ثابت کنند انسان‌ها توانایی دریافت امواج مغناطیسی را دارند. بیکر در دهه ۷۰ نشان داد که افراد مورد آزمایش پس از منحرف شدن از یک جهت خاص می‌‌‏توانستند به طرف جهت های اصلی یا جهت اولیه تغییر جهت دهند. در آزمایش دیدند که وجود میدان مغناطیسی دیگری می‌‌‏توانست این توانایی را مختل کند که این موضوع نشان داد که یک گیرنده مغناطیسی در انسان وجود دارد.

اما با آزمایش‌‌‏های بیشتر تئوری بیکررد شد؛ مخصوصا آزمایش‌‌‏های کرسچوینک عدم صحت تئوری بیکر را بیشتر نشان داد. در حال حاضر مغناطیس پذیر بودن انسان‌ها موضوعی برای مطالعه دانشمندان شده است.

کرسچوینک اقدامات محتاطانه دیگری مانند قفس فارادی که بلوک بدون امواج مغناطیسی است نیز انجام داده است که این ازمایشات تداخل الکترومغناطیسی را در توانایی پرندگان نشان داده است. بنابراین ممکن است این عدم توانایی آزمایشات بیکر به حساب آید.

کرسچوینک ثابت کرده است که تغییرات در میدان مغناطیسی اطراف انسان‌ها باعث تغییرات در واکنش‌‌‏های امواج مغزی آنها می شود.این آزمایشات تایید شده است.