روانشناسی

آیا می‌‏دانید افراد مودب چه ویژگی‌‏های خاصی دارند؟

چگونه مودب باشیم

یکی از مهم‌‏ترین صفات و خصیصه‌‏هایی که باعث رشد مهارت‌‏های بین فردی می‌‏شود، داشتن ادب و تواضع است. می‌‏توان آن را عالی‌‏ترین صفت انسانی دانست که آثارش در ارتباطات اجتماعی بروز و ظهور می‌‏کند. این خصیصه می‌‏تواند به شما در بهبود روابط و لذت‌‏بردن از زندگی کمک زیادی کند. بسیاری از افراد با هوش و با استعداد موفقیت‌‏شان را به دلیل نداشتن تواضع و ادب ضایع می‌‏کنند. در جامعه‌‏ای که رقابت و فردیت در رسیدن به هدف وجود دارد، ابراز ادب و تواضع بسیار مهم است.

ادب چیست؟

ادب به اخلاق و رفتار پسندیده و مطابق با هنجار اطلاق می‌‏شود. در برخوردهای انسانی، چیزی به زیبایی و جذابیت ادب نمی‌‏رسد و از قیمتی‌‏ترین سرمایه‌‏ها و میراث حیات آدمی است؛ حتی بالاتر از ثروت و سرمایه است. « ادب مرد به ز دولت اوست. » البته می‌‏دانیم که ادب، آداب دارد، باید دانستنی‌‏های آن را آموخت و بکار بست تا روابط سالم، احترام آمیز و پایدار میان افراد حاکم شود. وقتی صحبت از ادب به میان می‌‏آید، نوعی رفتار خاص و سنجیده با افراد پیرامون ( از کوچک تا بزرگ، آشنا تا بیگانه ) در نظر می‌‏آید. این رفتار که اکتسابی است و از تربیت شایسته نشأت می‌‏گیرد، به نحوه سخن گفتن، راه رفتن، معاشرت، نگاه، درخواست، سوال و جواب و … مربوط می‌‏شود.

تواضع چیست؟

تواضع، در لغت به معنی فروتنی و احترام به دیگری است و صفتی مخالف تکبر، غرور و فخرفروشی است. معنا و مفهوم حقیقی تواضع و فروتنی آن است که انسان در مقایسه با دیگران، امتیاز و برتری ویژه‌‏ای برای خودش قائل نشود. وجود چنین حالتی در فرد، باعث می‌‏شود که دیگران را بزرگ و گرامی بدارد. تواضع به معنی تمرین حُسن سلوک است و آن را می‌‏توان کامل‌‏ترین رفتار اجتماعی دانست.

ادب و تواضع اغلب با هم می‌‏آیند، ادب چیزی بیش از ملاحظه دیگران نیست. رعایت ادب و آداب سلوک در منزل و در بیرون به یک اندازه مهم هستند. رفتارهای مؤدبانه می‌‏توانند آموخته شوند و در سرتاسر زندگی باقی مانده و تبدیل به نگرش، توجه و حساسیت نسبت به احساسات دیگران گردند. گفتن عباراتی نظیر « لطفا »، « متشکرم »، « متاسفم » و … ممکن است ظاهرا کم اهمیت به نظر برسند؛ اما می‌‏توانند در طول زندگی بسیار موثر باشند.

راهکارهای پیشنهادی زیر به شما در تمرین ادب و فروتنی کمک می‌‏کند :

  • برای بیان نظرات خود، از واژه‌‏ها و لغات مناسب بهره بگیرید.
  • هرجا لازم باشد اشخاص را تحسین و تشویق کنید و اگر خودتان کار مثبتی انجام داده‌‏اید، به آن مغرور نشوید و فخر نفروشید.
  • با صدای بلند با دیگران صحبت نکنید.
  • به دیگران خیره نشوید، زل زدن به دیگران نوعی تعرض به آنها محسوب می‌‏شود.
  • صحبت دیگران را قطع نکنید. پیش از آنکه اظهار عقیده‌‏ای بکنید، اجازه دهید صحبت دیگران به پایان برسد.
  • همیشه خواهان صلح و آرامش باشید و برای حفظ آن بیشتر مواقع کوتاه بیایید و از درگیری دوری کنید.
  • شخص خطاکار را سرزنش نکنید و مورد قضاوت قرار ندهید، بلکه بررسی کنید و علت آشفتگی او را بفهمید.
  • به اشتباهات دیگران نخندید. هنگامی که شما مرتکب اشتباهی می‌‏شوید، تنها انتظاری که دارید این است که دیگران از آن چشم پوشی کنند و از آن مهم‌‏تر شما را به واسطه آن مورد تمسخر قرار ندهند.
  • به دیگران خدمت و کمک کنید. در خدمت به دیگران ملاک‌‏های نژاد، رنگ ، سن، مذهب، دارایی، سواد و … را مد نظر قرار نداده و سلیقه‌‏ای عمل نکنید.

تواضع و ادب در همه جا، در رفتار و گفتار مطلوب است. ادب و تواضع در گفتار، دل‌‏ها را به هم نزدیک و گوینده را از غرور دور می‌‏سازد. افراد مغرور و خودخواه ممکن است نتایج کوتاه مدتی بدست آورند؛ اما بیشتر مردم از روبرو شدن با چنین افرادی دوری می‌‏کنند و در درازمدت، افراد مغرور مورد بی‌‏مهری قرار می‌‏گیرند و تنها می‌‏مانند. تواضع واقعی، می‌‏تواند از این مساله نیز نشات بگیرد که فرد به زندگی، پدیده‌‏ها و هستی طور دیگری می‌‏اندیشد و می‌‏داند که هر آنچه که دارد از پول گرفته تا استعداد و هوش و… ماندگار نیستند و دارای ارزش وسیله‌‏ای هستند نه اینکه خودشان هدف باشند، از این رو، با همه چیز متواضعانه برخورد می‌‏کند.