روانشناسی

آیا دوست دارید فرزندانتان با شما مهربان باشند؟ 

آیا دوست دارید فرزندانتان با شما مهربان باشند؟ 

آیا دوست دارید فرزندانتان با شما مهربان باشند؟

هر پدر و مادری دوست دارد فرزندش با آنها مهربان باشد و ویژگی مهربانی را داشته باشد، اما نمی‌‏دانند چگونه باید به او این را آموزش دهند. بسیاری از اوقات والدین متحیرند که چرا کودکانشان با آنها یا با دیگران مهربان نیستند و خودخواه شده‌‏اند. ما اینجا به شما چند تکنیک و تمرین یاد می‌‏دهیم تا بتوانید این جنبه را در آنها تقویت کنید :

  • خودتان ابتدا مدل مهربانی خوبی باشید.

    اعمال و رفتارهای شما بیشتر از کلمات می‌‏توانند آموزش دهنده باشند. پس شروع کنید؛ با همسر، همکار، اعضای خانواده‌‏، همسایه‌‏، رفته‌‏گر محله، صندوقدار مغازه… هر کسی که با او برخوردی دارید، مهربان باشید. بچه‌‏های شما نگاه می‌‏کنند شما چگونه با دیگران حرف می‌‏زنید و رفتار می‌‏کنید. همچنین مهم است چگونه با خود کودکتان صحبت می‌‏کنید. اگر شما با آنها غیرمودبانه صحبت کنید و رفتار کنید، خیلی سخته که بتوانید آنها را تشویق کنید با شما مهربان باشند و به شما نزدیک شوند.

  • به آنها همدلی را یاد بدهید.

    بعضی از بچه ها براحتی با بچه‌‏های دیگر ارتباط می‌‏گیرند و همدلی می‌‏کنند و حتی چیزهایشان را با آنها شریک می‌‏شوند، ولی بعضی بچه‌‏ها در این مورد نیاز به کمک دارند. اگر بتوانند تجسم کنند در ارتباط و نزدیک با بچه‌‏های دیگر چه احساسی را تجربه خواهند کرد، آنها نیز مایل به تجربه می‌‏شوند. اگر به طور مثال یکی از فرزندان شما به دیگری بی ادبانه چیزی بگوید می‌‏توانید به او بگویید « خوب ببینم اگر شب که پدر خونه اومد همین حرف را به تو بگوید تو چه احساسی خواهی داشت؟ » به این شکل کودک سعی می‌‏کند احساس دیگران را درک کند.

  • به آنها کمک کنیم تا در رفع نیازهای دیگران پیش قدم بشوند و خودمان هم مدل خوبی برایشان باشیم.

    در این مورد بچه‌‏ها بیشتر از دیدن اعمال ما یاد می‌‏گیرند؛ مثلا نگاه می‌‏کنند می‌‏بینند بعد از یک روز سخت حال همسایه را می‌‏پرسیم و هدیه‌‏ای چیزی بهش می‌‏دهیم یا می‌‏پرسیم آیا کمکی نیاز داری؟ نگاه می‌‏کنند می‌‏بینند اگر کسی توی گروهی یا جایی تنها بود، ما چگونه بهش کمک می‌‏کنیم. می توانیم از کودک بپرسیم که فلانی در موقعیت سختیه به نظرت چطور می‌‏تونیم بهش کمک کنیم؟ یا خواهرت در حال درد کشیدنه، چطور می‌‏تونیم بهش کمک کنیم؟ به این شکل به او فرصت تفکر در باره خوب عمل کردن می‌‏دهیم.

  • اعمال و گفته‌‏های خوب دیگران را بیان کنیم.

    این شیوه خوبی برای تشویق بچه‌‏ها برای انجام کارهای خوب و حرف‌‏های خوب زدن است. بچه ها باید یاد بگیرند اعمال و رفتارهای خوب چه هستند. می توانیم بهشان بلند بگوییم :« اوه، این گلهایی که خاله‌‏ات فرستاده عالی هستند؛ ممنونم از اینهمه مهربانی‌‏اش… » « اوه، این از مهربانی دوستاته که تو را هم به جمعشان دعوت کردند… »

  • کودکان را تشویق کنیم با همه مردم مهربان باشند حتی آنهایی که شاید شایستگی‌‏اش را نداشته باشند.

    مهربان بودن به آدمهای مهربان راحت تر است تا مهربانی با آدمهایی که با ما مهربان نیستند. اما خوبه به کودکانمان بیاموزیم که حداقل با آنها پاسخی مودبانه بدهد نه نامودبانه.

  • کمک کنیم که از نامهربانی ها هم بیاموزند.

    همه ما دوست داریم با فرزندانمان مودبانه رفتار کنند ولی همیشه این طور نیست و گاهی آدمها با نامهربانی با ما و فرزندانمان رفتار می‌‏کنند. در این شرایط چه کنیم؟ بهتر است همین احساس ناراحتی خود را وسیله‌‏ای بسازیم برای اینکه ثابت کنیم چقدر رفتار نامهربانی بد است و موجب رنج دیگران می‌‏شود همانطور که باعث رنج ما شده است. به او بگوییم چه خوب است که از رفتار‌‏های خوب دیگران بیاموزیم نه رفتارهای بد آنها. بدین شیوه کودک یاد می‌‏گیرد که نتیجه احساسی و رنج رفتار بد را در خودش احساس کند و بتواند در دیگران هم آن را احساس کند.

 

منبع : www.thefrugalgirl.com

مطالب دیگر :

رهبر باشید : چگونه می‌‏توان دیگران را تغییر داد؟

تمرینی که هماهنگی و آرامش را به ارمغان می‌آورد

نگرانی دولت آمریکا از وضع حقوق بشر در چین