چین, دموکراسی و حقوق بشر

چین به بهانه حملات تروریستی پاریس، آزار و اذیت اویغورها را افزایش داده است

.یک پلیس شبه نظامی چین که در‏مقابل خودروی زرهی در شهر هوتان، استان سین کیانگ چین ایستاده است. رژیم چین سرکوب گروه‏های قومی اویغور را در این منطقه افزایش داده است. (Greg Baker/AFP/Getty Images)

.یک پلیس شبه نظامی چین که در‏مقابل خودروی زرهی در شهر هوتان، استان سین کیانگ چین ایستاده است. رژیم چین سرکوب گروه‏های قومی اویغور را در این منطقه افزایش داده است. (Greg Baker/AFP/Getty Images)

رژیم چین وقت را هدر نداده و بعد از حملات تروریستی ۱۳ نوامبر در پاریس در پاسخ به حمایت جهانی « مبارزه با تروریسم »، سرکوب گروه اقلیت اویغور در استان « سین‌‏کیانگ » (یا ترکستان شرقی) را افزایش داده است.

دلیل اصلی افزایش این سرکوب در این منطقه، مسائل تجاری است؛ زیرا « کمربند جدید اقتصادی جاده ابریشم » که مسیری تجاری به اروپا را ایجاد می‌‏کند، از این منطقه می‌‏گذرد.

بعد از حملات پاریس، « شین‌‏هوا »، خبرگزاری دولتی چین، به‌‏نقل از « وانگ‌‏یی »، دیپلمات چینی، گزارش داد : « چین نیز قربانی تروریسم » است و « سرکوب نیروهای تروریستی ترکستان شرقی » باید تبدیل به « یکی‌‏از هدف‌‏های مهم مبارزه با تروریسم » شود.

در‌‏حالی که اظهارات وی تا حد زیادی در محافل سیاسی نادیده گرفته شد، اما رسانه‌‏های خبری به این موضوع پرداختند.

نمونه بارز آن، مقاله‌‏ای در روزنامه « تایم » درباره « مردان و زنانی است که در چین در جنگ علیه تروریسم شرکت دارند. » در این مقاله آمده است که بعد از حملات تروریستی پاریس، برخی از مقامات حزب کمونیست چین با تایم مصاحبه کرده و دررسانه‌‏های اجتماعی درباره « نبردهای خود با تروریسم » می‌‏گویند.

در مقاله این روزنامه، برخی قطعات مشابه در مقاله شین‌‏هوا آورده شده؛ از جمله دستگیری یک گروه ۲۸ نفری در سین‌‏کیانگ که ادعا شده ۱۱ نفر را در معدن زغال‌‏سنگ کشته‌‏اند. به‌‏نظر می‌‏رسد این خبر، بخشی از فشار تبلیغاتی بزرگ‌‏تری از تصاویری پر زرق‌‏و برق از سربازان و نیروهای پلیس « ضد تروریسم » چین باشد.

تایم این موضوع را با نقل‌‏قول‌‏های قهرمانانه‌‏ای از افرادی که سرکوب‌‏های رژیم چین را در سین‌‏کیانگ پیش می‌‏برند، بیان کرده است. در میان آن‌‏ها، فردی که خود را از نیروهای ضد تروریسم چین معرفی می‌‏کند، چنین گفته است که وی با « افراط‌‏گرایان مذهبی و جدایی‌‏طلبان که در تلاشند تا مردم ایغور را از نژاد هان جدا کنند »، مبارزه می‌‏کند.

همچنین، او ادعا می‌‏کند که « برخی‌‏از نیروهای خارجی حامی دموکراسی مثل ترکیه و امریکا نیز از افراط‌‏گرایان و جدایی‌‏طلبان حمایت می‌‏کنند. »

واقعیت این است که حزب کمونیست چین، از افراط‌‏گرایی، جدایی‌‏طلبی و تروریسم، به‌‏عنوان « سه شرارت » نام می‌‏برد. با این‌‏که ممکن است مبارزه با تروریسم در غرب خوشایند به‌‏نظر آید، در چین پیامد‌‏هایی متفاوتی به‌‏دنبال دارد. دلیل اصلی این کارزار رژیم چین، مبارزه با تروریسم نیست؛ بلکه برای این است که مانع از ریشه دواندن عوامل تروریستی در سین‌‏کیانگ شود.

این « سه شرارت »، هر نوع استقلال فرهنگی را « جدایی‌‏طلبی » و هر شکلی از مقاومت را « افراط‌‏گرایی » و « تروریسم » در‌‏نظر می‌‏گیرد. رهبران غرب اذعان دارند که اویغورها در حملات تروریستی نقشی ندارند.

با‌‏توجه به گزارش سالانه کمیته بررسی اقتصاد و امنیت چین و ایالات متحده در سال ۲۰۱۵، مبارزه حزب کمونیست چین علیه این « سه شرارت »، « تشکیلات امنیتی بی‌‏‌‏تجربه‌‏ای را آشکار ساخته که رویکردی سرکوب‌‏گرایانه نسبت به اسلام در سین‌‏کیانگ دارد. »

در این گزارش آمده است : « هم‌‏چون تبت، بسیاری از ساکنان سین‌‏کیانگ نیز خود را به‌‏لحاظ فرهنگی و سیاسی، چینی نمی‌‏دانند و برخی‌‏از گروه‌‏های اویغور، از خود‌‏مختاری بیش‌‏تر و یا استقلال کامل سین‌‏کیانگ دفاع می‌‏کنند. حزب کمونیست چین، حضور این گروه‌‏ها را تهدید برای حاکمیت و امنیت چین می‌‏داند. »

راه‌‏حل حزب کمونیست چین برای این مسئله، یکپارچه‌‏سازی سیاسی است؛ با این وجود، این گزارش می‌‏گوید : « سیاست یکپارچه‌‏سازی حزب در سین‌‏کیانگ، اغلب همراه با خشونتی سرکوب‌‏گرایانه، به انزوا کشاندن اویغورها و دامن زدن به تنش‌‏های قومی بوده است. »

باتوجه به این گزارش، سین‎کیانگ، خانه‌‏ی ۲۱٫۸ میلیون نفر و ۱۳ گروه مهم قومی است. تخمین زده شده که ۴۶ درصد آن‌‏ها اویغور هستند که مذهب اصلی آن‌‏ها اسلام است.

به‌‏گزارش دیده‌‏بان حقوق بشر، « حزب کمونیست چین، یک سیستم نظارتی چند لایه دارد که هر نوع فعالیت مذهبی در میان اویغورهای سین‌‏کیانگ را سرکوب می‌‏کند. »

در سال‌‏های اخیر، حزب کمونیست، ریش بلند و حجاب اسلامی را در این منطقه ممنوع کرده است. همچنین مانع مسلمانان از برگزاری جشن‌‏های ماه رمضان شده‌‏اند و در یک مورد حتی جشنواره آب‌‏جو در این استان برگزار کرده است.

سرکوب وحشیانه حزب کمونیست چین در این منطقه، با چندین تظاهرات و آشوب همراه بوده است. مهم‌‏ترین آن تظاهرات سال ۲۰۰۹ در شهر « اورومچی »، مرکز استان سین‌‏کیانگ بوده که پلیس با اسلحه‌‏های واقعی به‌‏سمت تظاهرکنندگان شلیک کرده است. منابع حزب کمونیست چین می‌‏گویند که ۱۹۷ نفر در این جریان کشته شده‌‏اند؛ در‌‏حالی‌‏که کنگره جهانی اویغورها ، شمار کشته‌‏شدگان را نزدیک به ۶۰۰ نفر اعلام کرده است.

آشوب‌‏های مشابهی نیز در سال‌‏های۲۰۱۳ و ۲۰۱۴ روی داده است. در گزارش کنگره آمده است، « چین همواره به چنین حوادثی به‌‏عنوان اقدامات تروریستی می‌‏نگرد. بدون شک برخی‌‏از آن‌‏ها اینگونه هستند؛ اما در بیش‌‏تر موارد برای افراد خارج از چین تقریباً غیرممکن است که بتوانند صحت این‌‏گونه حوادثی که از‌‏نظر چین « تروریستی » است، بررسی کنند. »

به‌‏گفته « اندرو اسمال »، متخصص امور چین در موسسه تحقیقاتی مارشال آلمان در ایالات متحده امریکا، « حزب کمونیست چین تمایل دارد تا هر نوع رفتار خشونت‌‏آمیز در سین‌‏کیانگ را به جدایی‌‏طلبان نسبت دهد؛ به‌‏همین دلیل ادعا می‌‏کند که حتی در پس مسالمت‌‏آمیزترین تظاهرات، قصدی بدخواهانه وجود دارد و همه گروه‌‏های سیاسی در سین‌‏کیانگ را مجرم می‌‏داند. به همین دلیل، مرز میان تروریست، فعال مدنی و شهروند عادی همیشه مبهم است. »

اپک تایمز در ۳۵ کشور و به ۲۱ زبان منتشر می‌‏شود.