چین, رژیم

جمع‌آوری بیش از ۲/۶ میلیون امضا برای محاکمه جیانگ‌ زِمین

جمع‌آوری بیش از ۲/۶ میلیون امضا برای محاکمه جیانگ‌ زِمین

تمرین کننده های فالون گونگ در حال تمرین در سالگرد شروع آزار و اذیت فالون گونگ (Tim Sloan/AFP/Getty Images)

یکی از بزرگترین‌ جنبش‌های حقوق مدنی در دنیا تلاش دارد که رهبر سابق حزب کمونیست چین، جیانگ زمین را به خاطر جنایتی که علیه بشریت انجام داده است به دادگاه بکشاند. از تاریخ ۸ دسامبر، بیش از دو میلیون و ششصدهزار نفر از ۳۱ کشور دنیا دادخواستی را علیه جیانگ زمین برای ارائه به نظام قضایی چین امضا کرده‌اند.

به گفته وب‌سایت مینگهویی (Minghui.org) بیش از ۲۰۰ هزار تمرین کننده فالون گونگ که عمدتاً در چین زندگی می‌کنند از اواسط سال ۲۰۱۵ شکایاتی را به عالی‌ترین محاکم قضایی چین ارائه کرده‌اند و طی این شکایات جیانگ‌زمین را به نسل‌کشی و جنایت علیه بشریت متهم کرده‌اند.

فالون‌گونگ که یکی از روش‌های مراقبه و تزکیه چینی است، از سال ۱۹۹۲ به دلیل فواید چشمگیر در بهبود سلامت جسمی و روحی مردم، در چین محبوبیت زیادی پیدا کرد. اما حزب کمونیست چین نگران شد که گسترش این روش، با توجه به درون‌مایه معنوی که دارد، باعث حذف باورها و ایده‌های کمونیستی رایج از جامعه شود. در نتیجه در سال ۱۹۹۹ راه آزار و سرکوب شدید آن را در پیش گرفت و برای رسیدن به این هدف از تمام منابع مالی و سیاسی کشور و حزب بهره برد. جیانگ‌زِمین در آن زمان در رأس قدرت بود و آزار و سرکوب فالون گونگ و تداوم آن تصمیم شخصی وی و با انگیزه‌هایی بود که در ادامه به آنها پرداخته خواهد شد.

روز دهم دسامبر « خانم ترزا چو »، که یک فعال حقوق بشر تایوانی و مسئول جمع‌آوری امضا در مننطقه آسیا پاسفیک است، آمار مردمی که در سراسر دنیا از این رویداد حمایت کردند را اعلام کرد.

به گفته چو، جمع‌آوری امضا برای به دادگاه کشاندن جیانگ‌زمین از ماه ژوئیه ۲۰۱۵ آغاز شد. امضاها از ۳۱ کشور و منطقه جمع‌آوری شده است. کشورهایی نظیر فرانسه، آلمان، روسیه، ایرلند، ژاپن، کره جنوبی، تایوان، مالزی، سنگاپور و اندونزی.

در مجموع بالغ بر ۹۲۶ هزار و ۲۸۶ امضا در آسیا جمع شد. از این تعداد حدود ۶۷۱ هزار امضا سهم کره جنوبی و حدود ۴۸۳ هزار سهم ژاپن بوده است. از ۲۴ کشور اروپایی که در این رویداد شرکت داشتند، کشورهایی نظیر اوکراین، اسپانیا، آلمان و روسیه هر کدام دستکم ۱۰ هزار امضا ارائه کردند که از این لحاظ در اروپا پیشتاز بودند.

جمع‌آوری بیش از ۲/۶ میلیون امضا برای محاکمه جیانگ‌ زِمین

ترزا چو

خانم چو در مصاحبه‌ای با تلویزیون ان‌تی‌دی می‌گوید : « آزار و شکنجه فالون‌گونگ در چین، که معادل یک نسل‌کشی است همچنان ادامه دارد. این آزار و اذیت به شدت ادامه دارد و پایان نیافته است. »

« به نظر من این آزار و شکنجه دردناک‌ترین و وحشیانه‌ترین بخش تاریخ بشریت است. »

چو در ادامه تمام سطوح حزب کمونیست چین را خطاب قرار می‌دهد و می‌گوید : « طی ۱۸ سال اخیر که سه بار رهبری حزب کموینست تغییر کرد، تعداد بیشماری از مردم در طرح‌ریزی و اجرای و پیشبرد سیاست آزار و شکنجه دخیل بوده‌اند و دستشان به خون مردم بی‌گناه آلوده است. آنها هرگز قادر نیستند از دست قانون بگریزند و به خاطر ارتکاب جنایت علیه بشریت و نسل‌کشی پاسخگو خواهند بود. »

سازمان جهانی تحقیق درباره آزار و شکنجه فالون گونگ (WOIPFG) فهرستی از مقامات حزب کمونیست چین که در آزار و اذیت فالون گونگ دخیل بوده‌اند تهیه کرده است. این فهرست شامل مقاماتی نظیر ژو یونگ‌کانگ،  وزیر امنیت عمومی سابق چین؛ بوشیلای دبیر سابق حزب در چونگ‌چین؛ و لی‌ چانگ‌چون، رئیس تبلیغات رژیم چین می‌شود که در سال‌های ۲۰۰۲ تا ۲۰۱۲ قدرت را در دست داشته‌اند.

هو پینگ، سردبیر نشریه اسپرینگ بیجینگ؛ در گفتگویی با روزنامه اپک تایمز حمایت خود را از رویداد جمع‌آوری امضا علیه رهبر سابق حزب کمونیست چین اعلام می‌کند و می‌افزاید « این کار باعث می‌شود آگاهی مردم به جنایات حزب کمونیست چین افزایش یابد و جنایت‌کاران خود را تحت فشار ببینند. »

پیشینه

جیانگ در ۲۰ ژوئیه ١٩٩٩، دستور حمله به فالون گونگ را صادر کرد و خواست که « آنها را از نظر مالی ورشکست کنید، خوش نامی‌شان را از بین ببرید و جسم شان را نابود کنید ». از آن پس تا به امروز، هزاران نفر از آنان بازداشت شدند، به قتل رسیدند یا بدون هیچ نشانی مفقود شده‌اند. به گفته خود مقامات چینی، بودجه‌ای که برای این کار در نظر گرفته شد، از بودجه یک جنگ نظامی تمام عیار بیشتر بود.

جیانگ‌ سه سیاست را جهت برخورد با فالون‌گونگ در پیش گرفت و برای رسیدن به این هدف از تمام منابع کشور بهره برد. سیاست اول « وارد آوردن خدشه به آبروی تمرین‌کنندگان فالون گونگ » بود. به طوری که از تمام رسانه‌ها جهت اعمال این سیاست و ایجاد فضای مسموم بهره برده شد. دومین سیاست جیانگ « ورشکست کردن تمرین کنندگان فالون گونگ » بود که از طریق اعمال جرایم سنگین مالی، اخراج از محل کار و مصادره اموال آنان پیش برده شد.

سیاست سوم « وارد کردن صدمات جسمانی به تمرین‌کنندگان فالون گونگ » بود که توسط پلیس،‌ دادستانی، نیروهای امنیتی و عوامل مستقر در زندان‌ها و اردوگاه‌های کار اجباری در پیش گرفته شد. جیانگ رسماً اعلام کرد که هر تمرین‌کننده فالون گونگ که بر اثر ضرب و شتم بمیرد، خودکشی محسوب شود و پلیس در قبال آن مسئولیتی نخواهد داشت. منابع رسمی مرگ نزدیک به ۴۰۰۰ تمرین‌کننده را زیر شکنجه به ثبت رسانده‌اند، حال آنکه منابع غیررسمی این آمار را تا ده‌ها هزار نفر برآورد می‌کنند.

مانفرِد نوواک، گزارشگر مخصوص آزار و شکنجه در سازمان ملل متحد می‌گوید « حدود ۶۶ درصد از پرونده‌های آزار و شکنجه در چین، مربوط به تمرین‌کنندگان فالون‌گونگ است که شکنجه می شوند. به همین دلیل این مورد خیلی جدی است. » در یکی از گزارشات سالانه سازمان ملل درباره خشونت‌ها چنین نوشته شد « اینها گزارشاتی است از صحنه‌های دلخراشی که در آن زندانیان سیاسی و عمدتاً اعضای فالون‌گونگ در نتیجه آزار و شکنجه شدید و قصور در مراقبت‌های پزشکی در حال مرگ هستند. قساوت و درنده‌خویی این شکنجه‌ها در وصف نمی‌گنجد. »

مطالب دیگر :

افشای طرح سری رژیم چین برای نابودی اعتقادات مردم جهان، همزمان با سفر ترودو به آسیا

چرا تمرین معنوی و آرامش بخش فالون دافا در چین تحت آزار و شکنجه قرار دارد (ویدئو)

درخواست دختر شایسته کانادا برای پایان دادن به برداشت اجباری اعضای بدن در چین