دیدگاه

ریشه‌‌‌‏های کمونیست : گروه افراطی ضد فاشیسم چه کسانی هستند؟

گروه افراط گرای آنتیفا (ضد فاشیسم) از طرف اتحاد جماهیر شوروی، دیکتاتوری کمونیستی را در آلمان ترویج کرد و به همه ایدئولوژی‌‌‌‏هایی که مخالف با کمونیسم بودند برچسب « فاشیسم » زد

آنتیفا

اعضای آلمانی ضد فاشیست، یک گروه پیشین شوروی که به خشونت و ارعاب متوسل می شدند، ۱ سپتامبر ۱۹۲۸ (Fox Photos/Getty Images)

گروه انتیفا « Antifa »، گروهی آنارشیست-کمونیست است که در برخی کشور‌‌‏ها فعالیت می‌‌‌‏کنند و نوع فعالیت‌‌‏شان نشان می‌‌‌‏دهد که این سازمان تنها به دنبال هدف قرار دادن « فاشیسم » همان طور که ادعا کرده بود، نیست.

این سازمان در ابتدا بخشی از گروه‌‌‌‏های سربرآورده از‌‌‌‏ اتحاد جماهیر شوروی برای استقرار دیکتاتوری کمونیستی در آلمان بود و به همین دلیل کار تمام عناصر مخالف با کمونیست را « فاشیستی » نامید.

بنا بر کتاب آلمانی « ۸۰ سال اقدام ضد فاشیستی » نوشته « برند لانگر » از انجمن توسعه فرهنگ ضد فاشیستی شروع به کار این سازمان به دوران « جبهه متحد » کمینترن، کمونیست بین المللی اتحاد جماهیر شوروی، در طول کنگره سوم جهانی در مسکو طی ماه‌‌‌‏های ژوئن و ژوئیه ۱۹۲۱ برمی گردد. لانگر یک عضو سابق یکی از بزرگ‌‌‌‏ترین سازمان‌‌‌‏های آنتیفای آلمان بود که در سال ۲۰۰۴ منحل گردید.

طبق گزارش « کتاب سیاه کمونیسم » که دانشگاه هاروارد منتشر کرده است، نام اتحاد جماهیر شوروی در میان دیکتاتوری‌‌‌‏های خشونت آمیز جهان به دلیل قتل ۲۰ میلیون نفر لیست شده است. رژیم شوروی پس از حزب کمونیست چین تحت رهبری مائو زدانگ، با کشتار تقریبا ۶۵ میلیون نفر مقام دوم را در کشتار‌‌‌‏های کمونیست دارد.

هدف از ایده استراتژی جبهه واحد، گردهم آوردن سازمان‌‌‌‏های چپ‌‌‌‏گرا به منظور تحریک انقلاب کمونیستی بود. شوروی‌‌‌‏ها معتقد بودند که بعد از انقلاب روسیه در سال ۱۹۱۷، کمونیسم بعدا باید در آلمان گسترش یابد؛ زیرا آلمان دارای دومین و بزرگ‌‌‌‏ترین حزب کمونیست (بعد از شوروی) یعنی حزب کمونیست آلمان با نام (KPD) بود.

در چهارمین کنگره جهانی کمینترن (کمونیسم بین‌‌‌‏المللی یا کمونیسم جهانی) در سال ۱۹۲۲ برنامه ریزی‌‌‌‏ها انجام شد. مسکو شعار « به توده‌‌‌‏ها » را برای متحدانش به عنوان یک استراتژی ایجاد کرد و در پی پیوستن احزاب مختلف کمونیست و کارگری آلمان به یک پرچم ایدئولوژیک بود که تحت کنترل وی تشکیل شود.

لانگر در این باره می‌‌‌‏نویسد : « جبهه واحد به معنی همکاری برابر بین سازمان‌‌‌‏های مختلف نبود، بلکه تسلط جنبش کارگری کمونیست‌‌‌‏ها بود. »

« بنیتو موسولینی »، مارکسیست و سوسیالیست در سال ۱۹۱۴ به دلیل حمایت از جنگ جهانی اول از حزب سوسیالیست ایتالیا اخراج شد، جنبش فاشیستی را به عنوان حزب سیاسی خود تاسیس کرد. وی در اکتبر ۱۹۲۲ بود که قدرت به دست آورد.

در آلمان، آدولف هیتلر در سال ۱۹۲۱ رهبر حزب ملی کارگری سوسیالیستی آلمان (حزب نازی‌‌‌‏ها) تبدیل شد و در سال ۱۹۲۳ دست به کودتا زد.

در این میان، حزب کمونیست آلمان، تصمیم گرفت تا از نام « ضد فاشیسم » استفاده کند و جنبشی را شکل دهد. لانگر یادآور می‌‌‌‏شود که از نظر حزب کمونیست آلمان، ایده‌‌‌‏های « فاشیسم » و « ضد فاشیسم » تفاوتی نداشته و اصطلاح « فاشیسم » صرفا لفظی برای پشتیبانی از مخالفان تهاجمی‌‌‌‏اش بود.

بیشتر بخوانید :

چه گوارا قهرمان بود یا قاتل؟ (قسمت اول)

چه گوارا قهرمان بود یا قاتل؟ (قسمت دوم)

هر دو سیستم‌‌‌‏های کمونیستی و فاشیست بر اساس جمع گرایی و اقتصاد در دست دولت بنا شدند. هر دو سیستم‌‌‌‏هایی را ارائه کردند که فرد توسط یک کشور قدرتمند کنترل می‌‌‌‏شود و هر دو مسئول جنایت‌‌‌‏های بزرگ و نسل کشی بودند.

گزارش سالانه ۲۰۱۶ توسط سرویس اطلاعاتی آلمان، دفتر فدرال حفاظت از قانون اساسی (BfV)، موضوع مشابهی را بیان می‌‌‌‏کند : از دیدگاه افراط گرایان چپ، برچسب « فاشیسم » تحت عنوان آنتیفا یا ضدفاشیسم اغلب به فاشیسم واقعی اشاره نمی‌‌‌‏کند، بلکه تنها برچسبی است که به « سرمایه داری » اختصاص دارد.

در حالی که افراط گرایان چپ ادعا می‌‌‌‏کنند که با « فاشیسم » مبارزه می‌‌‌‏کنند و در حال حمله به گروه‌‌‌‏های دیگر هستند، این گزارش بیان می‌‌‌‏کند که فاشیسم در ایدئولوژی چپ افراطی معنای دوگانه دارد، که نشانگر « مبارزه علیه نظام سرمایه‌‌‌‏داری است. »

به گفته لانگر، این امر از ابتدا حقیقت داشت و به همین نحو بود. برای کمونیست‌‌‌‏ها در آلمان، « ضد فاشیسم » صرفا به معنای « ضد سرمایه‌‌‌‏ داری » بود. او اشاره می‌‌‌‏کند که برچسب‌‌‌‏ها برای مفهوم سازی و در خدمت « واژگان سیاسی » بودند.

توضیحات آنتیفا در وب سایت BfV یادآور می‌‌‌‏شود که سازمان هنوز سرمایه داری را به عنوان « فاشیسم » تعریف می‌‌‌‏کند.

در این زمینه لانگر یادآور می‌‌‌‏شود که از لحاظ تاریخی، حزب کمونیست آلمان با نام گذاری منافع ضد سرمایه داری جنبش کمونیست به عنوان « ضد فاشیسم »، توانست همه احزاب سیاسی دیگر را به عنوان فاشیست معرفی کند و با توجه به این، طرف‌‌‌‏های مخالف این حزب، فاشیست بودند، مخصوصا  حزب سوسیال دموکرات آلمان.

به این ترتیب، به نظر می‌‌‌‏رسد گروه کمونیستی « ضد فاشیسم ها » با برچسب « فاشیسم » به جنگ سوسیال دموکرات‌‌‌‏ها رفته است.

 ۲۳ آگوست ۱۹۲۳، دفتر سیاسی حزب کمونیست روسیه یک نشست مخفی برگزار کرد و تمام مقامات مهم طی جلسه از یک قیام مسلحانه در آلمان صحبت کردند.

حزب کمونیست آلمان رهبر این فعالیت بود و جنبش را با شعار « عملیات متحد جنبش » راه اندازی کرد و نام آن را « ضد فاشیسم » نامید. آنتیفا هنوز در آلمان وجود دارد، حال آنکه که سازمان‌‌‌‏های این تشکیلات در کشورهای دیگر ریشه دارند.

در این زمان، هیتلر و حزب نازی او در عرصه جهانی ظهور پیدا کرده بودند و حزب نازی یک گروه مشابهی را برای خشونت و ارعاب سیاسی به کار گرفت و آن را « برانزشرت » نامید. آنتیفا شروع به جذب برخی از اعضای مخالف با ورود فاشیسم در آلمان و یا همچنین افرادی کرد که آگاه نبودند این سازمان با اتحاد جماهیر شوروی ارتباط دارد.

با این حال، خشونت‌‌‌‏هایی که توسط تحریکات گروه آنتیفا نجام شد، عمدتا اثر متضاد داشت. تاکتیک‌‌‌‏های مداوم خشونت و آزار همه سیستم‌‌‌‏های رقیب تحت جنبش آنتیفا، همراه با ایدئولوژی خشونت آمیز، بسیاری از مردم را به سمت فاشیسم سوق داد.

ریچارد جی ایوانز در کتاب « رایش سوم در قدرت » می‌‌‌‏نویسد : « سخنرانی انقلابی خشونت آمیز کمونیست‌‌‌‏ها، تعهد به تخریب سرمایه داری و ایجاد یک شوروی در آلمان، طبقه متوسط کشور که آگاه بودند بعد از ۱۹۱۸ چه بلایی بر سر روس‌‌‌‏ها آمده بود را وحشت زده کرد. »

وی در این باره می‌‌‌‏گوید : « آن‌‌‌‏ها به دلیل شکست دولت برای حل بحران و ناامیدی ناشی از ظهور کمونیست‌‌‌‏ها، شروع به ترک جناح‌‌‌‏های سیاسی متعارف کردند و به جای آن به سوی نازی‌‌‌‏ها جذب شدند. »

لانگر یادآور شد که از همان ابتدا حزب کمونیست آلمان عضو کمینترن بود و طی چند سال، به یک حزب استالینیست تبدیل شد، هم ایدئولوژیک و هم منطقی که حتی به لحاظ مالی به ستاد مسکو وابستگی داشت.

رهبران حزب کمونیست کارگری آلمان با گروه آنتیفا برای اعمال خشونت و ارعاب احزاب سیاسی رقیب، تحت فرماندهی دستگاه شوروی قرار داشتند.  بسیاری از رهبران این حزب بعدها جزو رهبران جمهوری دموکراتیک کمونیستی آلمان شدند، از جمله می‌‌‌‏توان به وزارت امور امنیتی آلمان، با نام استاسی اشاره کرد.

همانطور که لانگر می‌‌‌‏گوید، « آنتی فاشیسم استراتژی است نه یک ایدئولوژی. »

« آنتی فاشیسم در سال ۱۹۲۰ از طرف حزب کمونیست آلمان به بازی گرفته شد؛ البته نه به عنوان یک جنبش قانونی علیه فاشیسم که بعدا در آلمان بوجود آمد، بلکه به عنوان یک مفهوم برای مبارزه با سرمایه داری. »

مطالب دیگر :

پیروزی تاریک : نقش نظام کمونیستی شوروی به پیشروی هیتلر در جنگ جهانی دوم

میدان تیان‌آن‌من، نماد سرکوبگری حزب کمونیست چین

در کشتارهای کمونیست، سالمندان و نوزادان هم در امان نبودند